 |
| صفحه اصلي | درباره ما | علايم بيماريها | اطلاعات بيماريها | كمكهاي اوليه | اطلاعات دارويي | زندگي سالم | حقوق بيماران | بدن انسان | صفحه قبلی |
نشانگان خستگي مزمن |
 |
 اطلاعات اوليه |
| توضيح كلي |
| علايم شايع |
| علل |
| عوامل افزايش دهنده خطر |
| پيشگيري |
| عواقب مورد انتظار |
| عوارض احتمالي |
| درمان |
| اصول كلي |
| داروها |
| فعاليت |
| رژيم غذايي |
| در اين شرايط به پزشك خود مراجعه نماييد |
 اطلاعات اوليه |
| توضيح كلي |
| نشانگان خستگي مزمن مشخصه نشانگان خستگي مزمن در وحله اول، خستگي زياد است. علايم معمولاً به طرز ناگهاني آغاز شده و تا حداقل 6 ماه، مرتباً ظاهر شده و برطرف ميشوند. مشخص نيست كه اين نشانگان معرف يك اختلال است يا تعداد بيشتري از اختلالات را در بر ميگيرد. تشخيص اين نشانگان معمولاً مشكل است زيرا آزمايش خاص يا مجموعه علايم تعريف شدهاي براي آن وجود ندارد.
هماكنون معيارهاي اصلي مورد استفاده در تشخيص بيماري عبارتند از: تداوم بروز دورههاي خستگي كه با استراحت در رختخواب بر طرف نميشوند و شدت آنها به حدي است كه متوسط فعاليت روزانه را دست كم 50% تا حداقل 6 ماه كاهش ميدهند؛ رد كردن ساير بيماريهاي مزمن، از جمله سابقه وجود بيماري رواني. علايم ديگر نيز به تشخيص كمك ميكنند. |
| علايم شايع |
| خستگي
تب خفيف فارنژيت (التهاب گلو) دردناك شدن گرههاي لنفاوي گلودرد ضعف عمومي عضلات دردهاي عضلاني سردرد اختلالات خواب (پرخوابي يا بيخوابي) درد مفاصل شكايات عصبي ـ رواني (ترس از نور، فراموشي، تحريكپذيري، منگي، مشكل در تمركز، افسردگي، تغييرات بينايي) |
| علل |
| ناشناخته است. امكان دارد اختلالات ايمني دخالت داشته باشند. اكثر محققان فكر ميكنند كه عامل اين بيماري يك ميكرب است، اما شواهدي براي اثبات اين فرضيه وجود ندارد. |
| عوامل افزايش دهنده خطر |
| ناشناخته هستند. |
| پيشگيري |
| روش مشخصي براي آن وجود ندارد. |
| عواقب مورد انتظار |
| عموماً به آهستگي در عرض ماهها يا سالها بهبود مييابد. |
| عوارض احتمالي |
| عارضهاي مختص اين بيماري وجود ندارد. علايم معمولاً در 6 ماه اول شديدتر هستند. |
| درمان |
| اصول كلي |
| چهار نكته مهم است: 1 ـ تأييد تشخيص و آموزش درباره بيماري 2 ـ انجام اقدامات درماني عمومي 3 ـ درمان علايم اختصاصي 4 ـ درمانهاي تجربي
سعي كنيد مشغوليات زندگي خود را حفظ كنيد و گوشهگيري نكنيد. با اعضاي خانواده و دوستان خود صبور باشيد تا آنها نيز مشكل شما را متوجه شوند و قبول كنند. |
| داروها |
| داروهاي برحسب وضعيت هر فرد تجويز ميشوند. از جمله داروهاي مورد استفاده عبارتند از: داروهاي ضد درد، تزريقات موضعي، داروهاي ضد افسردگي، و غيره. |
| فعاليت |
| اگر خسته هستيد، استراحت كنيد.
ورزش مهم است. يك برنامه تدريجي را آغاز كنيد كه در ابتدا امكان دارد تنها 5-3 دقيقه ورزش روزانه باشد. فعاليت ورزشي را هر 3-2 هفته به ميزان 20% افزايش دهيد. انتظار نداشته باشيد كه همه چيز خوب پيش رود، بنابراين دلسرد نشويد و كار را ادامه دهيد. |
| رژيم غذايي |
| سعي كنيد تغذيه مناسبي داشته باشيد، حتي اگر اشتها نداريد. رژيم غذايي بهتر است كم چرب و پرفيبر باشد. مكملهاي ويتاميني نيز مصرف كنيد. |
| در اين شرايط به پزشك خود مراجعه نماييد |
| اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان علايم نشانگان خستگي مزمن را داريد.
اگر علايم پس از شروع درمان بدتر شوند. اگر دچار علايم جديد وغيرقابل كترل شده ايد. داروهاي مورد استفاده در درمان ممكن است عوارض جاني به همراه داشته باشند. |