سوگ (ماتم) |
 |
|
اطلاعات اوليه |
توضيح كلي |
علايم شايع |
علل |
عوامل افزايش دهنده خطر |
پيشگيري |
عواقب مورد انتظار |
عوارض احتمالي |
درمان |
اصول كلي |
داروها |
فعاليت |
رژيم غذايي |
در اين شرايط به پزشك خود مراجعه نماييد |
|
اطلاعات اوليه |
|
توضيح كلي |
| سوگ (ماتم) عبارت است از واكنش عاطفي به دنبال فوت يكي از عزيزان، طلاق، از دست دادن يك عضو يا كار بدن، از دست دادن عزت نفس (مثلاً در اثر از دست دادن شغل)، يا ساير فقدانهاي تأثيرگذار بر فرد. سوگ يك واكنش طبيعي و مناسب به يك فقدان پيش آمده است. افرادي كه ماتم گرفتهاند تدريجاً به فقدان پيش آمده عادت ميكنند و براي آينده خود برنامههاي مثبتي را طرحريزي ميكنند. هيچ معيار قطعي براي مدت زمان طبيعي سوگ وجود ندارد. گاهي سوگ آنقدر شديد و طولانيمدت است كه فرد نياز به كمك دارد. |
علايم شايع |
تظاهرات شناخته شده سوگ عبارتند از:
احساس اندوه، كرختي، درد، عصبانيت، خشم، نااميدي، گناه (اين احساسات ممكن است ماهها افت و خير داشته باشند و گاهي هم بيشتر از تحمل فرد باشند).
به يكباره زير گريه زدن
توهمات (مثلاً شنيدن صدا يا ديدن عزير فوت شده)
اضطراب و افسردگي
راغب نبودن به پذيرش فقدان پيش آمده. مثلاً حفظ اتاق يا لباسهاي فرد فوت شده با اين تصور كه وي برخواهد گشت.
بيخوابي
عصبي بودن و فعاليت زياد
مشكلات گوارشي
خستگي، آشفتگي، اشك آلود بودن چشمان و گريه مكرر
روي آوردن به داروهاي آرامبخش و موادمخدر شايع است (اما ممكن است مشكلاتي ايجاد كند). |
علل |
| سوگ به دنبال يك فقدان روي ميدهد. |
عوامل افزايش دهنده خطر |
| وجود يك مشكل عاطفي از قبل، مثل افسردگي؛ احساس قوي گناه يا عصبانيت به علت روابطي كه با فرد فوت شده وجود داشته است؛ گوشهگيري اجتماعي |
پيشگيري |
| نبايد از سوگ جلوگيري يا آن را انكار كرد. اين يك واكنش طبيعي و قابل انتظار در مواقع پيش آمدن يك فقدان است و فرد بايد تشويق شود تا احساسات خود را به راحتي در ميان گذارد و نيز شايسته است ياد عزير از دست رفته به طور عمومي گرامي داشته شود تا روند سوگ به خوبي طي گردد. |
عواقب مورد انتظار |
| با گذشت زمان، سوگ كاهش مييابد و فرد به فقدان پيش آمده عادت ميكند. احساس سوگ ممكن است بهطور پيشبيني ناپذيري دوباره بر فرد مستولي شود و حتي ممكن است تا سالها گهگاه باز گردد. |
عوارض احتمالي |
مشكل در حفظ روابط شخصي و اجتماعي و نيز شغل
افراط در مصرف داروهاي آرامبخش
اضطراب و افسردگي مزمن
تظاهرات سوگي كه فرد براي آنها نياز به كمك داشته باشد:
ـ افسردگي شديد يا حملات هراس
ـ احساس بيش از اندازه گناه، تلخي، يا پشيماني
ـ اضطراب و افسردگي مزمن
ـ به دراز كشيدن سوگ (معمولاً بيش از 20 سال). فرد حتي ممكن است زندگي خود را حول محور سوگ پيش آمده بسازد و هيچگاه فقدان پيش آمده را نپذيرد.
- صحبت به ميان آوردن از خودكشي يا تهديد به آن |
درمان |
|
اصول كلي |
براي عزير از دست رفته مراسم خاكسپاري يا مراسمي جهت گراميداشت ياد وي ترتيب دهيد.
گاهي فردي كه سوگوار است بهتر است با پزشك صحبت كند تا پزشك از وي يك شرح حال بگيرد و معاينه انجام دهد.
احساسات خود را بيان كنيد و آنها را در خود فرو نبريد. براي كمك و حمايت به خانواده و دوستان خود تكيه كنيد.
با افراد سوگوار ديگر صحبت كنيد. بسياري از مردم زماني كه احساسات خود را با افرادي در ميان ميگذارند كه تجربيات مشابه داشتهاند احساس راحتي ميكنند.
انتظار نداشته باشيد كه احساسات شما از الگو يا برنامه زماني خاصي پيروي كنند.
تدريجاً به زندگي عادي خود برگرديد؛ دوستان جديدي پيدا كنيد و به فعاليتهاي جديدي بپردازيد.
از مصرف بيش از اندازه داروها براي مهار احساسات خود اجتناب كنيد.
در صورت لزوم، براي مشاوره يا رواندرماني مراجعه كنيد. به كمك مشاوره يا روان درماني ميتوان سوگ را به نحو مناسبي به پايان رساند. |
داروها |
| پزشك شما ممكن است داروهايي مثل آرامبخشها يا ضد افسردگيها را براي مدتكوتاهي تجويز نمايد، اما در اكثر موارد نيازي به دارو نيست. |
فعاليت |
| معمولاً محدوديتي براي آن وجود ندارد مگر به توصيه پزشك. |
رژيم غذايي |
| براي حفظ سلامتي در حد مطلوب، يك رژيم غذايي طبيعي و متعادل داشته باشيد. |
در اين شرايط به پزشك خود مراجعه نماييد |
| اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان علايم سوگ شديد يا طول كشيده را داريد. |